De watercyclus

De watercyclus is niet volkomen gesloten. Als een hoeveelheid water verdampt, valt een aanzienlijk deel van de waterdamp terug in de vorm van neerslag, terwijl een ander deel langzaam stijgt in de atmosfeer.

Als de moleculen waterdamp in de stratosfeer terechtkomen worden ze gebroken onder invloed van ultraviolette zonnestralen (met een golflengte lager dan 200 nm). In de mesosfeer neemt de fotodissociatie toe door de Lyman-alfa-stralen.

Door deze processen worden de waterstofatomen vrijgemaakt, en hun lichtheid laat toe dat ze nog verder dan de thermosfeer stijgen. Aangezien de temperatuur op deze hoogten heel hoog is, krijgen de waterstofatomen genoeg energie om zich definitief van de aardatmosfeer los te maken: voor elke atoom waterstof dat zo verdwijnt, betekent dat ook het verlies van een watermolecule.

De Aarde zou dus 1700 ton water per dag verliezen!

 

Meer info:

>> Oceanen (ESPERE Internet encyclopedie) (Engels)