De elektromagnetische zonnestraling

Elektromagnetische zonnestraling is het verschijnsel waarbij energie zich met de snelheid van het licht in een golvende beweging verplaatst weg van de Zon. Er bestaan verschillende soorten stralen die uitgedrukt kunnen worden in energie, de lengte van de golven of de frequentie (aantal golven per seconde). Het bekendste deel is het gewone zichtbare zonlicht.

In een regenboog zijn de zonnestralen geordend naar de lengte van de golven (zie schema). Van paars naar rood zijn de golven steeds langer. Het infrarood, met een golflengte groter dan die van het rood, is niet zichtbaar maar voelen we als (zonne)warmte. Het ultraviolet (UV) heeft een golflengte kleiner dan die van het paars. Dit deel van de zonnestraling, dat ook niet zichtbaar is, kan schadelijk zijn voor de mens. Meer...

De zonnewind

De zonnewind is een plasma: een stroom geladen deeltjes (ionen en elektronen) die voortdurend ontsnappen uit de Zon naar de interplanetaire ruimte. Meer...

 

De kosmische straling

Kosmische straling bestaat uit een stroom geladen deeltjes met zeer hoge energie, vooral waterstofkernen (protonen) en heliumkernen (alfadeeltjes). Deze straling wordt door de Zon weggeblazen bij uitbarstingen, maar ook door supernova's (ontploffingen van sterren) in de kern van ons melkwegstelsel en door andere objecten buiten ons melkwegstelsel. De energie van deze deeltjes schommelt van een paar honderd MeV (mega-elektronvolt) tot meerdere tientallen GeV (giga-elektronvolt).

Het magneetveld van de Aarde is niet sterk genoeg om deeltjes met hoge energie af te remmen; gelukkig houdt onze lage atmosfeer de kosmische straling gedeeltelijk tegen. Voor de astronauten en de satellieten die zich rond de Aarde bewegen, vormt deze straling een reëel gevaar. Wanneer de astronauten zich in hun ruimtepak in de ruimte begeven, kunnen ze worden blootgesteld aan een aanzienlijke stralingsdosis.